Το πρωί του Σαββάτου πήγαμε μια βόλτα στο μοναστηράκι για να συναντήσουμε το Γιωργο και να μας μιλήσει για το ρόλο του γκράφιτι στη ζωή του. Ο Γιώργος αν και είναι σε νεαρή ηλικια, συμμετέχει δυναμικά στην τέχνη των δρόμων. Γνωστός και ως "george_graffiti", απαντά στις ερωτήσεις μας...
ς.
Πολλοί είναι οι καλλιτέχνες οι οποίοι εντάσσονται στον χώρο του γκράφιτι. Αναμφισβήτητα
κάποιοι ξεχωρίζουν για το ιδιαίτερο τους στυλ με το οποίο επιδιώκουν να περάσουν μηνύματα ειδικότερα στους νέους. . .
Blu είναι το όνομα του Ιταλού καλλιτέχνη που σκόπιμα έχει κρύψει την πραγματική του ταυτότητα. Ζει στην Μπολόνια και δραστηριοποιείται στο χώρο της τέχνης του δρόμου από το 1999.
Η φήμη του ξεκίνησε το 1999 χάρη σε μια σειρά παράνομων γκράφιτι ζωγραφισμένα στο ιστορικό κέντρο της Μπολόνια στην Ιταλία. Το χαρακτηριστικό στυλ εμφανίστηκε το 2001 όταν ο Blu άρχισε να ασχολείται με το house paint. Ανθρώπινες φιγούρες, άλλοτε σαρκαστικές και άλλοτε δραματικές, εμπνευσμένες από κόμιξ ή arcade παιχνίδια άρχισαν να εμφανίζονται στους δρόμους της Μπολόνια.
Η συνεργασία του καλλιτέχνη με άλλους καλλιτέχνες του είδους του τον οδήγησε σε πειράματα με ψηφιακά κινούμενα σχέδια και σύντομα δημιούργησε διαδραστικά βίντεο κλιπ που χρησιμοποιήθηκαν ως συμβολή στις ζωντανές μουσικές παραστάσεις του συλλογικού ΟΚ ΝΟ.
Ο Blu συνεργάζεται με τον Ericailcane, μια συνεργασία ιδιαίτερα αποδοτική την περίοδο 2003-2006. Οι καλλιτέχνες, φίλοι και στην πραγματική ζωή συνεχίζουν να συνεργάζονται σε μικρότερη όμως συχνότητα.
Ο Blu καθ' όλη τη νεανική του καριέρα ασχολήθηκε κυρίως με τοιχογραφίες αποφεύγοντας την συμμετοχή του στις εκθέσεις των "μεγάλων" του καλλιτεχνικού χώρου.
Πηγή: Wikipedia
Μάλλιου Αλεξάνδρα, Δρακάκη Χαρούλα
To στένσιλ, στα ελληνικά «διάτρητο»- επειδή φτιάχνεται από ένα διάτρητο πρότυπο, συνήθως από χαρτόνι η άλλα υλικά που διαπερνούνται δύσκολα από χρώμα- χρησιμοποιείται για να δημιουργηθούν συγκεκριμένα σχέδια γκράφιτι. Τα στένσιλ γίνονται με την αφαίρεση των τμημάτων από το υλικό πρότυπο σχέδιο, υπό μορφή κειμένου ή εικόνας. Μια σχετική τεχνική (που έχει βρει εφαρμογή σε μερικές υπερρεαλιστικές συνθέσεις) είναι η αερογραφία, στην οποία το ζωγράφισμα με ψεκασμό (σπρέυ γίνεται γύρω από ένα τρισδιάστατο αντικείμενο. Αυτή η τεχνική είναι συγκρίσιμη με τα έργα ζωγραφικής στις σπηλιές που χρονολογούνται παλιότερα από το 10.000 π.Χ., όπου τα χέρια των ανθρώπων χρησιμοποιούνταν για να δημιουργήσουν το περίγραμμα "τυπωμένων" χεριών, μεταξύ άλλων έργων τέχνης, όπως ζωγραφιές ζώων. Ο καλλιτέχνης πιθανόν ψέκαζε τη χρωστική ουσία γύρω από το χέρι του με το στόμα του. Ένα κόκαλο μπορεί να χρησιμοποιούνταν για να κατευθύνει το ρεύμα της χρωστικής ουσίας.
Τα διάτρητα μπορούν να γίνουν με ένα ή πολλά στρώματα χρώματος χρησιμοποιώντας διαφορετικά πρότυπα, ένα για κάθε χρώμα, με σκοπό να δημιουργηθεί πολυχρωμία. Σήμερα, ένας από τους πιο γνωστούς εκπροσώπους είναι ο Άγγλος με το ψευδώνυμο "Banksy". Ο Banksy, έχει γίνει διάσημος σε πολύ κόσμο χωρίς καν να έχει αποκαλυφθεί η ταυτότητα του. Και πώς γίνεται αυτό; Μα φυσικά μέσα από τα έργα του, τα οποία παρόλο που περιλαμβάνουν κυρίως ποντίκια, στρατιώτες και αστυνομικούς, κρύβουν μεγάλα νοήματα.Μέσα από αυτά θέλει να μιλήσει στον κόσμο για τους πολέμους, την κακία των ανθρώπων, την χαμένη αθωότητα των παιδιών και τα διεφθαρμένα κράτη και τον ανούσιο τρόπο ζωής στις σύγχρονες κοινωνίες.
Η πιο διάσημη παρέμβαση του Banksy, είναι το ταξίδι του στην Παλαιστίνη με σκοπό να μιλήσει στις καρδιές των πολιτών ζωγραφίζοντας γκράφιτι πάνω στο «τείχος της ντροπής». Ένα τείχος που άρχισε να κτίζεται το 2002 από την ισραηλινή στρατιωτική κατοχή με σκοπό τον διαχωρισμό τον ισραηλινών κεκτημένων εδαφών και φυσικά την αποκοπή του κόσμου από την υπόλοιπη χώρα. Η ανέγερση του συνεχίζεται ακόμα και το τείχος αναμένεται να ξεπεράσει τα 700 χιλιόμετρα παρόλο που εχει θεωρηθεί παράνομο από το Διεθνές Δικαστήριο.Οι Παλαιστίνιοι νιώθουν φυλακισμένoi στην μεγαλύτερη "υπαίθρια φυλακή". Ειδυλλιακές παραλίες, ένα μικρό κορίτσι που προσπαθεί να πετάξει με ένα μπαλόνι πάνω από το τείχος, μια κρεμαστή σκάλα είναι μερικά από τα έργα του Banksy στο τείχος αυτό, ο οποίος παρά τους κινδύνους, προσπάθησε να πει στους Παλαιστίνιους να αντισταθούν στις αποφάσεις της κατοχής και να δουν τον υπόλοιπο κόσμο.
Ο Banksy κατά καιρούς έχει πει ότι:
"Τα γκράφιτι δεν είναι η πιο ευτελής μορφή τέχνης. Παρόλο που αναγκάζεσαι να γλιστράς σαν φάντασμα μέσα στη νύχτα και να λες ψέματα στην μαμά σου, η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για το εντιμότερο είδος τέχνης. Τα γκράφιτι δεν απευθύνονται στην ελίτ ούτε παραπλανούν, εκτίθενται σε μερικούς από τους καλύτερους τοίχους της πόλης και κανείς δεν ξενερώνει με την τιμή του εισιτηρίου.και..
"Οι τοίχοι ήταν ανέκαθεν το καλύτερο μέρος για να δημοσιεύσεις την δουλειά σου."
ΔΡΑΚΑΚΗ ΧΑΡΑ, ΜΑΛΛΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
Συνήθως οι περισσότεροι το γράφουν πρώτα στο χαρτί ώστε να διορθώσουν κάποια λάθη που τυχόν έχουν κάνει και μετά να βγει όσο πιο ωραίο στο τοίχο.
Κ.: Νίκο ποια τα συναισθήματα σου όταν τα φτιάχνεις;
Ν.: Στην αρχή νιώθω χαρούμενος που θα το κάνω αυτό γιατί μ’ αρέσει αλλά από την άλλη νιώθω και λίγο φόβο γιατί αυτό είναι απαγορευμένο στις περισσότερες χώρες και έτσι έχω τον φόβο μήπως και πάει κάτι στραβά.
...Υπογράφω με ένα ψευδώνυμο, γιατί άμα υπογράψεις με το όνομα σου είναι λίγο επικίνδυνο γιατί θα ξέρουν ότι το έχεις κάνει εσύ και έτσι μπορεί να σου έχει αυτό κάποιο αρνητικό αντίτιμο.Ενώ με κάποιο ψευδώνυμο οι γύρω σου αναγνωρίζουν ότι είσαι εσύ, αλλά δεν είναι σίγουροι όλοι.
Κ.: Δηλαδή τα graffiti που κάνεις έχουν κάποια σχέση με τα συναισθήματα που έχεις εκείνη τη στιγμή;
Ν.: Κάποιες φορές ναι και κάποιες όχι γιατί κάποιες φορές που χρησιμοποιώ και είμαι στεναχωρημένος για παράδειγμα χρησιμοποιώ πιο σκούρα και πιο σκοτεινά για δείξω αυτό που αισθάνομαι και άλλες φορές πιο φωτεινά για να δείξω ότι είμαι χαρούμενος.Κ.: Πιστεύεις ότι κάθε φορά που διορθώνεις κάποιο ελάττωμα σου φέρνεις τον εαυτό σου σε ένα επίπεδο τελειότητας, αυτό σε κάνει καλύτερο από τους άλλους ή σε αυτήν την τέχνη δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης;
Ν.: Πιστεύω ότι σε αυτή την τέχνη δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Γιατί φυσικά κάποιοι είναι καλύτεροι από κάποιους άλλους, επειδή έχουν περισσότερα χρόνια εμπειρίας πάνω σ’ αυτό, αλλά πιστεύω ότι δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης γιατί κάποιος κάνει κάτι διαφορετικό, κάτι που του αρέσει. Δεν μπορεί κάποιος να κρίνει τον άλλον γιατί αρέσει στον ίδιο. Πιστεύω ότι όλα τα graffiti που έχω κάνει έχουν την δικιά τους ομορφιά...
Κ.: Πιστεύεις ότι τα graffiti θα’ πρεπε να την έχουν ως τέχνη γιατί στις περισσότερες χώρες είναι απαγορευμένο.
Ν.: Σε πολλές χώρες αυτό είναι απαγορευμένο όπως και στην Ελλάδα. Κάποιοι άνθρωποι αυτό το κάνουν ως τέχνη αλλά κάποιοι άλλοι το κάνουν για να δείξουν την προσωπικότητα τους. Έτσι καταστρέφουν το περιβάλλον τους.Εγώ πιστεύω ότι θα έπρεπε να το θεωρούν ως τέχνη αυτό.Κ.: Σ’ αρέσει απλά να ζωγραφίζεις ή στέλνεις κάποια μηνύματα μέ αυτα;
Ν.: Μ’ αρέσει και να ζωγραφίζω, απλώς πιστεύω ότι μέσα από αυτό που κάνω στέλνω κάποια μηνύματα σε κάποιους, δηλαδή να τους δείξω ότι είμαι στεναχωρημένος ή χαρούμενος και έτσι με καταλαβαίνουν αυτοί.Κ.: Εχεις αφιερώσει κάποιο graffiti σε κάποιον;
Ν.: Ναι στην κοπέλα μου...
Φωτό-κείμενο : Kλέιντα Μιλέτι, Αντέλα Κουτρόλι, Ελενα Μπάστα
