
του 6ου
και στους απόφοιτους του 6ου ,του 36ου και των
ΣΤ Αρρένων και ΙΒ Θηλέων
............................................................................................ (6o ΓΕΛ Αθήνας)
Ο απόφοιτος του ΣΤ΄ Γυμνασίου Αρρένων (1974) κ। Χρήστος Προβέζης ήρθε στο σχολείο μας σαν εκπρόσωπος μιας ομάδας, της Λέσχης Αλληλεγγύης Νέου Κόσμου, που θέλησαν τώρα την εποχή της κρίσης, να προσφέρουν. Να προσφέρουν και στο σχολείο μας και στους μαθητές του. Στην ομάδα συμμετέχουν πολλοί καθηγητές και συνταξιούχοι της Μέσης εκπαίδευσης αλλά και Πανεπιστημιακοί.
Προσφέρθηκαν λοιπόν να κάνουν δωρεάν μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας σε παιδιά του 6ου Γυμνασίου και του 6ου Λυκείου, σε εθελοντική βάση. Έχουν μάλιστα εξασφαλίσει και δύο χώρους στην γειτονιά για να γίνονται μαθήματα.
Πολύ θετική ήταν η ανταπόκριση από το σύλλογο των καθηγητών του Λυκείου και ήδη έχουν υπάρξει πολλές διαθεσιμότητες, ενώ συζητείται η δυνατότητα τα μαθήματα να μεταφερθούν τις απογευματινές ώρες στις αίθουσες του σχολείου μας.
"Έτσι όλοι ζούσαν με το φόβο. Μόνον οι συνεργάτες των Γερμάνων , που είχαν οι Γερμανικές ταυτότητες , οι λογής δοσίλογοι , που ήσαν εφοδιασμένοι με ψεύτικες ταυτότητες μυστικού αστυνομικού , η όσοι ήσαν μέλη της Εσπό , της Γκεστάπο , των Ες Ες , της Γερμ Κατασκοπείας οι διερμηνείς , αυτοί όλοι απαλλάσσονταν κι από τα «μπλόκα» κι από όλους τους κινδύνους… Με λίγα λόγια οι έντιμοι διώκονταν , και οι φαύλοι απολάβαιναν , και κοιμούνταν γαλήνιοι κι ανενόχλητοι στα σπίτια τους...
......Οι δρόμοι εξακολουθούσαν να’ναι έρημοι । Οι άνθρωποι βουβοί και τρεμάμενοι παραφύλαγαν πίσω από τα κλεισμένα σπίτια , και μόνο η Κούλα και οχτώ άλλα παιδιά , μαζεμένα δίπλα στα καμένα σπίτια , οδός Γεν। Κολοκοτρώνη σε ένα μαγαζί , συζητούσαν , λάβαιναν μέτρα για το από τώρα και έπειτα। Προτού τελειώσουν. Τους κύκλωσαν τσολιάδες και Γερμανοί με προτεταμένα τα όπλα. Τρία παιδιά πήδηξαν από τα παράθυρα και τρέχοντας, αλλάσσοντας δρόμους. Τους πέντε που μείνανε , τους οδήγησαν προς τη γέφυρα εκεί πιο κάτω τους κατέβασαν στο ποτάμι , όπου και τους εκτελέσανε οι τσολιάδες. Κανένας τους δε δέχτηκε να μαρτυρήσει ό,τι τους ζητούσαν. Την Κούλα , που δεν είχε κατεβεί στο ποτάμι και που την εξεβίαζαν κι αυτή να κάμει ομολογίες.
-Εκτελέστε με! Για να μη ματαιοπονείτε…
Ζήτησαν ύστερα να την κατεβάσουν στο ποτάμι – Γερμανοί αυτοί.
-Εδώ να με εκτελέσετε , τους είπε για να βλέπει ο κόσμος τα εγκλήματά σας… "
«…γιατί δέχτηκες το θάνατο που μπορούσες να αποφύγης . Κι όταν οι δήμιοί Σου, οι θηριώδεις Ούννοι Σου πρότειναν στο Χαϊδάρι να ανταλλάξης τη ζωή σου με τη συνεργασία τους με τη προδοσία ,Συ ωραία και μεγαλόπρεπη γόησσα και περήφανη Ελληνίδα πέταξες στα μούτρα τους τη συγκατάβαση με την Ελληνικότατη απάντηση :
“Δέχομαι το θάνατο Προδότρα και συνεργάτριά σας δε θα γίνω ποτέ”
Έτσι μιλάν οι Ελληνίδες Σαν τέτοια γνήσια συνειδητή γιομάτη κατανόηση της αποστολής σου μα και της θύσιας δε μπορούσε παρά έτσι να μιλήσης Και το κορμί το ωραίο το ευγενικό κύλισε άψυχο πια…»
Η ζωή της και ο ηρωικός θάνατός της έγινε ταινία με τίτλο "17 σφαίρες για έναν άγγελο" με πρωταγωνίστρια την Μαίρη Βιδάλη.
Αριστερά το πρώτο τυπογραφείο στην Επαναστατική Ελλάδα και δεξιά λεπτομέρεια από σημαία της ίδιας εποχής
Ανάμεσα στους τυχερούς παρόντες ήταν και συνάδελφοι από το 6ο ΓΕ.Λ. Αθηνών (Αλεξανδράκης Βασ., Γυφτάκης Παν., Παπακώστα Μαρία) καθώς και πρώην συνάδελφοι (Παναγιωτόπουλος Μπάμπης).
Την Κυριακή 27 Νοεμβρίου αλλά και στις 18/12, την ίδια ώρα και στον ίδιο χώρο θα πραγματοποιηθούν δύο ακόμη ξεναγήσεις. Όσοι πιστοί προσέλθετε.
Φωτό-κείμενο από τον Π Γυφτάκη