εις μνήμην....

Το περασμένο σάβατο ηταν το 40ημερο μνημόσυνο της καθηγητριάς μας Κ.Γιασλά.
Η φωτογραφία -που κατεβάσαμε απο το facebook της ομάδας 6olykeioathinwn- πρέπει να είναι απο το 1999...

Μηνύματα στους τοίχους..

To στένσιλ, στα ελληνικά «διάτρητο»- επειδή φτιάχνεται από ένα διάτρητο πρότυπο, συνήθως από χαρτόνι η άλλα υλικά που διαπερνούνται δύσκολα από χρώμα- χρησιμοποιείται για να δημιουργηθούν συγκεκριμένα σχέδια γκράφιτι.

Τα στένσιλ γίνονται με την αφαίρεση των τμημάτων από το υλικό πρότυπο σχέδιο, υπό μορφή κειμένου ή εικόνας. Μια σχετική τεχνική (που έχει βρει εφαρμογή σε μερικές υπερρεαλιστικές συνθέσεις) είναι η αερογραφία, στην οποία το ζωγράφισμα με ψεκασμό (σπρέυ γίνεται γύρω από ένα τρισδιάστατο αντικείμενο. Αυτή η τεχνική είναι συγκρίσιμη με τα έργα ζωγραφικής στις σπηλιές που χρονολογούνται παλιότερα από το 10.000 π.Χ., όπου τα χέρια των ανθρώπων χρησιμοποιούνταν για να δημιουργήσουν το περίγραμμα "τυπωμένων" χεριών, μεταξύ άλλων έργων τέχνης, όπως ζωγραφιές ζώων. Ο καλλιτέχνης πιθανόν ψέκαζε τη χρωστική ουσία γύρω από το χέρι του με το στόμα του. Ένα κόκαλο μπορεί να χρησιμοποιούνταν για να κατευθύνει το ρεύμα της χρωστικής ουσίας.

Τα διάτρητα μπορούν να γίνουν με ένα ή πολλά στρώματα χρώματος χρησιμοποιώντας διαφορετικά πρότυπα, ένα για κάθε χρώμα, με σκοπό να δημιουργηθεί πολυχρωμία. Σήμερα, ένας από τους πιο γνωστούς εκπροσώπους είναι ο Άγγλος με το ψευδώνυμο "Banksy". Ο Banksy, έχει γίνει διάσημος σε πολύ κόσμο χωρίς καν να έχει αποκαλυφθεί η ταυτότητα του. Και πώς γίνεται αυτό; Μα φυσικά μέσα από τα έργα του, τα οποία παρόλο που περιλαμβάνουν κυρίως ποντίκια, στρατιώτες και αστυνομικούς, κρύβουν μεγάλα νοήματα.Μέσα από αυτά θέλει να μιλήσει στον κόσμο για τους πολέμους, την κακία των ανθρώπων, την χαμένη αθωότητα των παιδιών και τα διεφθαρμένα κράτη και τον ανούσιο τρόπο ζωής στις σύγχρονες κοινωνίες.

Η πιο διάσημη παρέμβαση του Banksy, είναι το ταξίδι του στην Παλαιστίνη με σκοπό να μιλήσει στις καρδιές των πολιτών ζωγραφίζοντας γκράφιτι πάνω στο «τείχος της ντροπής». Ένα τείχος που άρχισε να κτίζεται το 2002 από την ισραηλινή στρατιωτική κατοχή με σκοπό τον διαχωρισμό τον ισραηλινών κεκτημένων εδαφών και φυσικά την αποκοπή του κόσμου από την υπόλοιπη χώρα. Η ανέγερση του συνεχίζεται ακόμα και το τείχος αναμένεται να ξεπεράσει τα 700 χιλιόμετρα παρόλο που εχει θεωρηθεί παράνομο από το Διεθνές Δικαστήριο.Οι Παλαιστίνιοι νιώθουν φυλακισμένoi στην μεγαλύτερη "υπαίθρια φυλακή". Ειδυλλιακές παραλίες, ένα μικρό κορίτσι που προσπαθεί να πετάξει με ένα μπαλόνι πάνω από το τείχος, μια κρεμαστή σκάλα είναι μερικά από τα έργα του Banksy στο τείχος αυτό, ο οποίος παρά τους κινδύνους, προσπάθησε να πει στους Παλαιστίνιους να αντισταθούν στις αποφάσεις της κατοχής και να δουν τον υπόλοιπο κόσμο.

Ο Banksy κατά καιρούς έχει πει ότι:

"Τα γκράφιτι δεν είναι η πιο ευτελής μορφή τέχνης. Παρόλο που αναγκάζεσαι να γλιστράς σαν φάντασμα μέσα στη νύχτα και να λες ψέματα στην μαμά σου, η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για το εντιμότερο είδος τέχνης. Τα γκράφιτι δεν απευθύνονται στην ελίτ ούτε παραπλανούν, εκτίθενται σε μερικούς από τους καλύτερους τοίχους της πόλης και κανείς δεν ξενερώνει με την τιμή του εισιτηρίου.και..

"Οι τοίχοι ήταν ανέκαθεν το καλύτερο μέρος για να δημοσιεύσεις την δουλειά σου."

ΔΡΑΚΑΚΗ ΧΑΡΑ, ΜΑΛΛΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

Επίσκεψη στην Ακαδημία Αθηνών

(H επίσκεψη στην βιβλιοθήκη της Ακαδημίας των χαρούμενων μαθητριών -χάσαμε και λίγο μάθημα- αφορούσε στην αναζήτηση ενος βιβλίου του Κωνσταντίνου Δ. Στεργιόπουλου ,παλιού Γυμνασιάρχη του ΣΤ Γυμνασίου , για τις δραστηριότητες του "Συλλόγου Φίλων" του Γυμνασίου σχετικά με την ανέγερση του "διδακτηρίου" ,στο οποίο σήμερα στεγάζεται το λυκειό μας)

Αντίο και καλό ταξίδι κυρία....

Ένα πολύ αγαπημένο μας πρόσωπο έφυγε από κοντά μας το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης, κάνοντας όλους μας να λυπηθούμε: Η αγαπημένη μας καθηγήτρια που δίδασκε κοινωνιολογία και πολιτική και δίκαιο, Κατερίνα Γιασλά.

Η κυρία Γιασλά βρισκόταν αρκετά χρόνια στο σχολείο μας και πάντα προσπαθούσε να έρθει πιο κοντά με τους μαθητές ακόμα και αν υπήρχαν κάποιες στιγμές έντασης. Προσπαθούσε πάντα να μας κεντρίσει το ενδιαφέρον για το μάθημά της και έβρισκε πάντα τρόπους ώστε να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε το μάθημα καλύτερα. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να περιγράψουμε τα συναισθήματά μας σ' αυτές τις θλιβερές στιγμές. Για αυτό και εμείς κλείνοντας αυτό το κείμενο θα θέλαμε να πούμε ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, για ότι μας δίδαξε και ένα μεγάλο ΣΥΓΝΩΜΗ για τις στιγμές που τη στεναχωρήσαμε, να ευχηθούμε συλλυπητήρια και κουράγιο στην οικογένειά της και να της αφιερώσουμε τους στίχους ενός τραγουδιού:

Γιατί έχεις φύγει και δεν είπες ούτε λέξη;

Γιατί έχεις φύγει και δεν είπες ούτε γεια;

Γιατί έχεις φύγει μες τη νύχτα σαν το κλέφτη

και με αφήνεις να ζω στη μοναξιά;

αντίο και καλό ταξίδι κυρία....

Ευγενία-Ρούλα (Γ Λυκείου)

"Οι άνθρωποι εκτιμώνται όταν φεύγουν", λένε. Και ναί, είναι αλήθεια... Το κατάλαβε όλο το 6ο ΓΕΛ Αθηνών, στις 22/12/2010. Τρείς ημέρες πρίν τα Χριστούγεννα. Την ημέρα που μια πολύ καλή καθηγήτρια έφυγε χωρίς να προλάβει να γιορτάσει τα Χριστούγεννα που με τόση ανυπομονησία περίμενε, όπως όλοι μας.Κι όσο αναφορά την ίδια, η αλήθεια είναι ότι οι κάποιοι μαθητές, δεν την συμπάθησαν αρχικά. Πολλοί μάλιστα δεν την συμπάθησαν ποτέ. Οι περισσότεροι όμως κατάλαβαν τον σκοπό της συμπεριφοράς της και της στάσης της στο μάθημα αργοτερα. Ίσως πολυ αργοτερα απ' οσο θα επρεπε... Μπορεί γι αυτό να νιώθουμε τύψεις.Γιατί δεν προλάβαμε να την εκτιμήσουμε.Δεν προλάβαμε να την αγαπήσουμε αρκετά.Δεν προλάβαμε να της πούμε ευχαριστώ. Δεν προλάβαμε να της ζητήσουμε συγνώμη και προσπαθούμε να το κάνουμε τώρα...
Συγνώμη για όλα όσα περάσατε από εμάς.
Συγνώμη για το άγχος που τόσο απλόχερα σας προσφέραμε.
Συγνώμη που ήμασταν τα άτακτα παιδιά.
Συγνώμη για όλα όσα είπαμε για εσάς.
Συγνώμη αν και ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να τα πάρουμε πίσω...
Συγνώμη λοιπόν, κι ευχόμαστε να μας ακούτε. Καλό ταξίδι Κα Γιασλά. Να προσέχετε...
Xαρά (Β Λυκείου)

Βάφουμε το σχολείο μας !!!

"βασανίζομαι.....''

"Βασανίζομαι"...Μια λέξη που την συναντάμε στον Νέο Κόσμο, στα Εξάρχεια, στο Σύνταγμα, στο Κολωνάκι, στην Καλλιθέα. Μια λέξη που μιλάει από μόνη της' και λέει πολλά. Ο τύπος που το γράφει θέλει να εκφράσει κάτι έντονο... Να το φωνάξει δυνατά αλλά συγχρόνως ψιθυριστά' γι αυτό το γράφει, γι αυτό δεν το λέει. Μπορεί να θέλει να πει πολλά. Από μια ερωτική απογοήτευση μέχρι τον χαμό ενός αγαπημένου προσώπου. Ή ότι τον πονούν οι εξελίξεις... Το κατεστημένο που προσπαθεί να σπάσει εκφράζοντας στους τοίχους τα συναισθήματα του. Οι απόψεις ποικίλουν. Και επειδή τα "βασανίζομαι" τα έχω πετύχει σε πάρα πολλά μέρη, υποψιάζομαι ότι τα γράφουν παραπάνω από ένας. Επίσης, ο γραφικός χαρακτήρας είναι πάντα σχεδόν ο ίδιος παρόλο που το μέσο γραφής αλλάζει. Επομένως, όλοι θα μπορούσαν να είναι στην θέση του τύπου του «βασανίζομαι». Μπορεί να είναι κάποιοι από αυτούς βλέπουμε καθημερινά, να περνάνε σιωπηλοί, κοιτάζοντας κάτω σκεπτόμενοι την ζωή τους, σκεπτόμενοι το αύριο. Τί τους επιφυλάσσει το μέλλον...Κι αν τους χτυπήσεις κατά λάθος θα σε βρίσουν και θα πουν ότι εσύ φταις. Κι ας ξέρουν ότι είσαι κι εσύ άνθρωπος, κι ας ξέρουν ότι κι εσύ έχεις προβλήματα. Αυτό που μας τρομάζει λοιπόν δεν είναι το άγνωστο μέλλον' είναι το μέλλον που άλλοι ορίζουν για εμάς...Και οι άνθρωποι που γράφουν στους τοίχους "βασανίζομαι" πιστεύοντας ότι είναι ένας τρόπος να διαδηλώσουν, θέλουν να πουν ακριβώς αυτά... Όχι λοιπόν' Δεν χάθηκε η ανθρωπιά...
Χάθηκε η ελευθερία....
ΧΑΡΑ ΔΡΑΚΑΚΗ