Βάφουμε το σχολείο μας !!!

"βασανίζομαι.....''

"Βασανίζομαι"...Μια λέξη που την συναντάμε στον Νέο Κόσμο, στα Εξάρχεια, στο Σύνταγμα, στο Κολωνάκι, στην Καλλιθέα. Μια λέξη που μιλάει από μόνη της' και λέει πολλά. Ο τύπος που το γράφει θέλει να εκφράσει κάτι έντονο... Να το φωνάξει δυνατά αλλά συγχρόνως ψιθυριστά' γι αυτό το γράφει, γι αυτό δεν το λέει. Μπορεί να θέλει να πει πολλά. Από μια ερωτική απογοήτευση μέχρι τον χαμό ενός αγαπημένου προσώπου. Ή ότι τον πονούν οι εξελίξεις... Το κατεστημένο που προσπαθεί να σπάσει εκφράζοντας στους τοίχους τα συναισθήματα του. Οι απόψεις ποικίλουν. Και επειδή τα "βασανίζομαι" τα έχω πετύχει σε πάρα πολλά μέρη, υποψιάζομαι ότι τα γράφουν παραπάνω από ένας. Επίσης, ο γραφικός χαρακτήρας είναι πάντα σχεδόν ο ίδιος παρόλο που το μέσο γραφής αλλάζει. Επομένως, όλοι θα μπορούσαν να είναι στην θέση του τύπου του «βασανίζομαι». Μπορεί να είναι κάποιοι από αυτούς βλέπουμε καθημερινά, να περνάνε σιωπηλοί, κοιτάζοντας κάτω σκεπτόμενοι την ζωή τους, σκεπτόμενοι το αύριο. Τί τους επιφυλάσσει το μέλλον...Κι αν τους χτυπήσεις κατά λάθος θα σε βρίσουν και θα πουν ότι εσύ φταις. Κι ας ξέρουν ότι είσαι κι εσύ άνθρωπος, κι ας ξέρουν ότι κι εσύ έχεις προβλήματα. Αυτό που μας τρομάζει λοιπόν δεν είναι το άγνωστο μέλλον' είναι το μέλλον που άλλοι ορίζουν για εμάς...Και οι άνθρωποι που γράφουν στους τοίχους "βασανίζομαι" πιστεύοντας ότι είναι ένας τρόπος να διαδηλώσουν, θέλουν να πουν ακριβώς αυτά... Όχι λοιπόν' Δεν χάθηκε η ανθρωπιά...
Χάθηκε η ελευθερία....
ΧΑΡΑ ΔΡΑΚΑΚΗ

"Τέχνη" στους τοίχους του Ν.Κόσμου

Η "εξομολόγηση" ενός graffita: σε αυτήν την τέχνη δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης....

..Ξεκίνησα από την ηλικία των 13ετών. Εδώ και 3 χρόνια κάνω graffiti και συνεχίζω μέχρι σήμερα.Την πρώτη φορά φοβόμουν μήπως και δεν μου έβγαινε αυτό που είχα σχεδιάσει στο χαρτί στο τοίχο σωστά,αλλά τελικά μου βγήκε...Αρχικά κάποιοι φίλοι μου έκαναν graffiti και έτσι πήρα και εγώ την απόφαση να κάνω σαν δοκιμή, αλλά μ’ άρεσε αυτό και το συνέχισα.

Συνήθως οι περισσότεροι το γράφουν πρώτα στο χαρτί ώστε να διορθώσουν κάποια λάθη που τυχόν έχουν κάνει και μετά να βγει όσο πιο ωραίο στο τοίχο.

Κ.: Νίκο ποια τα συναισθήματα σου όταν τα φτιάχνεις;

Ν.: Στην αρχή νιώθω χαρούμενος που θα το κάνω αυτό γιατί μ’ αρέσει αλλά από την άλλη νιώθω και λίγο φόβο γιατί αυτό είναι απαγορευμένο στις περισσότερες χώρες και έτσι έχω τον φόβο μήπως και πάει κάτι στραβά.

...Υπογράφω με ένα ψευδώνυμο, γιατί άμα υπογράψεις με το όνομα σου είναι λίγο επικίνδυνο γιατί θα ξέρουν ότι το έχεις κάνει εσύ και έτσι μπορεί να σου έχει αυτό κάποιο αρνητικό αντίτιμο.Ενώ με κάποιο ψευδώνυμο οι γύρω σου αναγνωρίζουν ότι είσαι εσύ, αλλά δεν είναι σίγουροι όλοι.

Κ.: Δηλαδή τα graffiti που κάνεις έχουν κάποια σχέση με τα συναισθήματα που έχεις εκείνη τη στιγμή;

Ν.: Κάποιες φορές ναι και κάποιες όχι γιατί κάποιες φορές που χρησιμοποιώ και είμαι στεναχωρημένος για παράδειγμα χρησιμοποιώ πιο σκούρα και πιο σκοτεινά για δείξω αυτό που αισθάνομαι και άλλες φορές πιο φωτεινά για να δείξω ότι είμαι χαρούμενος.

Κ.: Πιστεύεις ότι κάθε φορά που διορθώνεις κάποιο ελάττωμα σου φέρνεις τον εαυτό σου σε ένα επίπεδο τελειότητας, αυτό σε κάνει καλύτερο από τους άλλους ή σε αυτήν την τέχνη δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης;

Ν.: Πιστεύω ότι σε αυτή την τέχνη δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Γιατί φυσικά κάποιοι είναι καλύτεροι από κάποιους άλλους, επειδή έχουν περισσότερα χρόνια εμπειρίας πάνω σ’ αυτό, αλλά πιστεύω ότι δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης γιατί κάποιος κάνει κάτι διαφορετικό, κάτι που του αρέσει. Δεν μπορεί κάποιος να κρίνει τον άλλον γιατί αρέσει στον ίδιο. Πιστεύω ότι όλα τα graffiti που έχω κάνει έχουν την δικιά τους ομορφιά...

Κ.: Πιστεύεις ότι τα graffiti θα’ πρεπε να την έχουν ως τέχνη γιατί στις περισσότερες χώρες είναι απαγορευμένο.

Ν.: Σε πολλές χώρες αυτό είναι απαγορευμένο όπως και στην Ελλάδα. Κάποιοι άνθρωποι αυτό το κάνουν ως τέχνη αλλά κάποιοι άλλοι το κάνουν για να δείξουν την προσωπικότητα τους. Έτσι καταστρέφουν το περιβάλλον τους.Εγώ πιστεύω ότι θα έπρεπε να το θεωρούν ως τέχνη αυτό.

Κ.: Σ’ αρέσει απλά να ζωγραφίζεις ή στέλνεις κάποια μηνύματα μέ αυτα;

Ν.: Μ’ αρέσει και να ζωγραφίζω, απλώς πιστεύω ότι μέσα από αυτό που κάνω στέλνω κάποια μηνύματα σε κάποιους, δηλαδή να τους δείξω ότι είμαι στεναχωρημένος ή χαρούμενος και έτσι με καταλαβαίνουν αυτοί.

Κ.: Εχεις αφιερώσει κάποιο graffiti σε κάποιον;

Ν.: Ναι στην κοπέλα μου...

Φωτό-κείμενο : Kλέιντα Μιλέτι, Αντέλα Κουτρόλι, Ελενα Μπάστα

37 χρόνια απο το Πολυτεχνείο

Εικόνες απο τον εορτασμό στο σχολείο....

Φωτο: Ευγενία Μανεση, Eλενα Λούτσου

Νέο ξεκίνημα για τον Πρωτέα.......

Την επανίδρυση της ομάδας του γιόρτασε την Κυριακή 31/10/2010 -τη μέρα που συμπληρώνονται 2.500 χρόνια από τη μάχη του Μαραθώνα- στις 12:00 το μεσημέρι ο αθλητικός όμιλος Πρωτέας. Η εκδηλωση έλαβε χώρα στο αμφιθέατρο του 36ου γυμνασίου Αθηνών. Ο Α.Ο Πρωτέας λειτουργεί εδω και 45 χρόνια και έχει λάβει αρκετές διακρίσεις. Έτσι όταν οι συντελεστές κάλεσαν τα μέλη του ομίλου και τους υποστηρικτές του για να γιορτασουν την επανίδρυση της ομάδας και την άφιξη του νέου προέδρου, όλοι έδωσαν το παρόν με ευχαρίστηση.

Αλεξάνδρα Μάλλιου
Κωνσταντίνα Λιγνού
Χαρά Δρακάκη