Οι συναντήσεις των παλιών συμμαθητών...

Ψάχνοντας στα blogs των παλιών «συμμαθητών» μας, βρήκαμε φωτογραφίες και περιγραφές από τη συνάντηση που οργάνωσαν πριν λίγες μέρες στην ταβέρνα δίπλα στο σχολείο. Είναι φοβερή η διάθεση και η θέληση τους να ξανασυναντιούνται μετά από τόσα χρόνια και να θυμούνται τα μαθητικά τους χρόνια. Με αυτή τους την πρωτοβουλία, δίνουν και σε εμάς ιδέες, αλλά και ελπίδα, ότι δε θα χάσουμε ποτέ τις αναμνήσεις μας από τα χρόνια του σχολείου…..

Τους αφιερώνουμε λοιπόν κάποια αποσπάσματα από ένα δημοσίευμα που αφορά στην συνάντηση «παλιών συμμαθητών» μας του ΣΤ΄ Γυμνασίου (τότε που ακόμη ήταν στην Φαλήρου 20) που έγινε πριν 25 χρόνια! Το δημοσίευμα υπογράφει ο απόφοιτος του σχολείου, γνωστός δημοσιογράφος - αργότερα και ευρωβουλευτής - Γιάννης Μαρίνος (Κριτόβουλος) στις 5 Ιουνίου 1986 στον Οικονομικό Ταχυδρόμο:

« Ένα τηλεφώνημα που το δέχτηκα μαζί με τους άλλους ενενήντα τόσους συμμαθητές της ογδόης τάξεως του ΣΤ’ Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών μας πρότεινε αυτή την 38χρονη αναδρομή που με πολύ νοσταλγία, και κάποια ανησυχία αποδεχτήκαμε να πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Χανδρής πριν λίγες μέρες. (…)

Ένας συμμαθητής μας, ο Καζαμίας, προσφέρθηκε για το δύσκολο έργο να ανακαλύψει όλους τους τότε συμμαθητές, που εγώ ο αυστηρός απουσιολόγος ούτε που θυμόμουν. Και πέτυχε ένα μικρό άθλο. Μας βρήκε σχεδόν όλους. Και να ΄μαστε τώρα στο ίδιο τραπέζι μετά από τόσα χρόνια η παρέα της ομάδας μας, ο Πέτρος, ο Θύμιος, ο Τάσος, ο Στέφανος, ο Δημήτρης, ο Κώστας. (…) Γιατροί, καπετάνιοι, επιχειρηματίες, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, είναι περίπου ότι πρόλαβα να μάθω αυτές τις τρεις ώρες που ξανά βρεθήκαμε μετά 38 χρόνια. Και μου φαίνεται απίστευτο. (…) Πόσα χτυποκάρδια, πόση αγωνία, πόσες πίκρες, στεγάζουν οι τέσσερις ολόγυμνοι τότε τοίχοι, καθώς τα μάτια όλων στραμμένα στην έδρα περιμένουν ν’ ακούσουν ποιον θα καλούσε στο μάθημα ο καθηγητής. (...)

Συγχωρέστε μου που ξανάγινα παιδί, με τα άγχη, τις αμφιβολίες και τις ελπίδες. Τις κρυφές αλλά αχαλίνωτες φιλοδοξίες. Γιατί όπως και εσείς έτσι και εγώ αισθάνομαι ακόμα παιδί, μαθητής, γουστάρω τις αταξίες, τρελαίνομαι για αργίες και νταβαντούρι, ώστε να γλυτώσουμε το μάθημα, προτιμώ ακόμα και τον εκκλησιασμό ή τη γυμναστική, προκειμένου να αποφύγω τη κρύα αίθουσα, που στεγάζει 80 τρεμάμενες καρδούλες, να προσπαθούν να θυμηθούν το σημερινό μάθημα μην τύχει και τους σηκώσει ο καθηγητής….. Και κατάλαβα καλύτερα από ποτέ τον Όσκαρ Ουάινλντ που έλεγε πως η τραγωδία του ανθρώπου δεν είναι πως γερνάει, αλλά ότι αισθάνεται πάντα νέος».

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΑΡΑΙΣΑ

ΕΛΕΝΑ ΜΠΑΣΤΑ

Μουσείο Ακροπόλεως

Το μουσείο της Ακρόπολης επισκέφθηκαν χθες και σημερα τα παιδιά του σχολείου
(οι πρωτες φωτογραφίες είναι απο επαγγελματίες απο τα εγκαίνια)

Το νέο πανό του Πρωτέα που θα συνοδεύει την ομάδα σε κάθε της νίκη...


Το πανό δημιούργησε ο συμμαθητής μας Άγγελος Αγιαννιτόπουλος.

εις μνήμην....

Το περασμένο σάβατο ηταν το 40ημερο μνημόσυνο της καθηγητριάς μας Κ.Γιασλά.
Η φωτογραφία -που κατεβάσαμε απο το facebook της ομάδας 6olykeioathinwn- πρέπει να είναι απο το 1999...

Μηνύματα στους τοίχους..

To στένσιλ, στα ελληνικά «διάτρητο»- επειδή φτιάχνεται από ένα διάτρητο πρότυπο, συνήθως από χαρτόνι η άλλα υλικά που διαπερνούνται δύσκολα από χρώμα- χρησιμοποιείται για να δημιουργηθούν συγκεκριμένα σχέδια γκράφιτι.

Τα στένσιλ γίνονται με την αφαίρεση των τμημάτων από το υλικό πρότυπο σχέδιο, υπό μορφή κειμένου ή εικόνας. Μια σχετική τεχνική (που έχει βρει εφαρμογή σε μερικές υπερρεαλιστικές συνθέσεις) είναι η αερογραφία, στην οποία το ζωγράφισμα με ψεκασμό (σπρέυ γίνεται γύρω από ένα τρισδιάστατο αντικείμενο. Αυτή η τεχνική είναι συγκρίσιμη με τα έργα ζωγραφικής στις σπηλιές που χρονολογούνται παλιότερα από το 10.000 π.Χ., όπου τα χέρια των ανθρώπων χρησιμοποιούνταν για να δημιουργήσουν το περίγραμμα "τυπωμένων" χεριών, μεταξύ άλλων έργων τέχνης, όπως ζωγραφιές ζώων. Ο καλλιτέχνης πιθανόν ψέκαζε τη χρωστική ουσία γύρω από το χέρι του με το στόμα του. Ένα κόκαλο μπορεί να χρησιμοποιούνταν για να κατευθύνει το ρεύμα της χρωστικής ουσίας.

Τα διάτρητα μπορούν να γίνουν με ένα ή πολλά στρώματα χρώματος χρησιμοποιώντας διαφορετικά πρότυπα, ένα για κάθε χρώμα, με σκοπό να δημιουργηθεί πολυχρωμία. Σήμερα, ένας από τους πιο γνωστούς εκπροσώπους είναι ο Άγγλος με το ψευδώνυμο "Banksy". Ο Banksy, έχει γίνει διάσημος σε πολύ κόσμο χωρίς καν να έχει αποκαλυφθεί η ταυτότητα του. Και πώς γίνεται αυτό; Μα φυσικά μέσα από τα έργα του, τα οποία παρόλο που περιλαμβάνουν κυρίως ποντίκια, στρατιώτες και αστυνομικούς, κρύβουν μεγάλα νοήματα.Μέσα από αυτά θέλει να μιλήσει στον κόσμο για τους πολέμους, την κακία των ανθρώπων, την χαμένη αθωότητα των παιδιών και τα διεφθαρμένα κράτη και τον ανούσιο τρόπο ζωής στις σύγχρονες κοινωνίες.

Η πιο διάσημη παρέμβαση του Banksy, είναι το ταξίδι του στην Παλαιστίνη με σκοπό να μιλήσει στις καρδιές των πολιτών ζωγραφίζοντας γκράφιτι πάνω στο «τείχος της ντροπής». Ένα τείχος που άρχισε να κτίζεται το 2002 από την ισραηλινή στρατιωτική κατοχή με σκοπό τον διαχωρισμό τον ισραηλινών κεκτημένων εδαφών και φυσικά την αποκοπή του κόσμου από την υπόλοιπη χώρα. Η ανέγερση του συνεχίζεται ακόμα και το τείχος αναμένεται να ξεπεράσει τα 700 χιλιόμετρα παρόλο που εχει θεωρηθεί παράνομο από το Διεθνές Δικαστήριο.Οι Παλαιστίνιοι νιώθουν φυλακισμένoi στην μεγαλύτερη "υπαίθρια φυλακή". Ειδυλλιακές παραλίες, ένα μικρό κορίτσι που προσπαθεί να πετάξει με ένα μπαλόνι πάνω από το τείχος, μια κρεμαστή σκάλα είναι μερικά από τα έργα του Banksy στο τείχος αυτό, ο οποίος παρά τους κινδύνους, προσπάθησε να πει στους Παλαιστίνιους να αντισταθούν στις αποφάσεις της κατοχής και να δουν τον υπόλοιπο κόσμο.

Ο Banksy κατά καιρούς έχει πει ότι:

"Τα γκράφιτι δεν είναι η πιο ευτελής μορφή τέχνης. Παρόλο που αναγκάζεσαι να γλιστράς σαν φάντασμα μέσα στη νύχτα και να λες ψέματα στην μαμά σου, η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για το εντιμότερο είδος τέχνης. Τα γκράφιτι δεν απευθύνονται στην ελίτ ούτε παραπλανούν, εκτίθενται σε μερικούς από τους καλύτερους τοίχους της πόλης και κανείς δεν ξενερώνει με την τιμή του εισιτηρίου.και..

"Οι τοίχοι ήταν ανέκαθεν το καλύτερο μέρος για να δημοσιεύσεις την δουλειά σου."

ΔΡΑΚΑΚΗ ΧΑΡΑ, ΜΑΛΛΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

Επίσκεψη στην Ακαδημία Αθηνών

(H επίσκεψη στην βιβλιοθήκη της Ακαδημίας των χαρούμενων μαθητριών -χάσαμε και λίγο μάθημα- αφορούσε στην αναζήτηση ενος βιβλίου του Κωνσταντίνου Δ. Στεργιόπουλου ,παλιού Γυμνασιάρχη του ΣΤ Γυμνασίου , για τις δραστηριότητες του "Συλλόγου Φίλων" του Γυμνασίου σχετικά με την ανέγερση του "διδακτηρίου" ,στο οποίο σήμερα στεγάζεται το λυκειό μας)